Otuz yaşını geçmeye başlayan insanlar çocukluk dönemlerine özlem duymaya başlarlar. Yaş arttıkça bu özlem de artar.

Buna genel deyişle nostalji diyoruz. Büyüdüğümüzde nüfusun artması, yaşadığımız yerlerde doğanın yerini betonlaşmaya bırakarak seyrelmesi, gürültü ve ışık kirliliği çocukluk çağımızı ve onun yer aldığı mekanı çekici kılar. Bu duyguyu asıl pekiştiren bir daha hiç bir zaman o anları yaşayamayacak oluşumuzdur.

Küba Sokakları

Büyük şehirlerde yaşayanlar çocukluğunun geçtiği yerleri ziyaret ettiğinde duygulanacaklarına derin bir hayal kırıklığına uğrarlar.

İki katlı evleri yıkılmış yerine beş altı katlı genellikle kötü bir mimarın elinden çıkmış çirkin bir yapıt konmuştur. Arkadaşlarıyla maç yaptığı saha artık yoktur. Yerine blok apartmanlar dikilmiştir. Babasından harçlığını aldığında ciklet almak, gazoz içmek için gittiği mahalle bakkalının yerinde koca bir market durmaktadır. Her yer ve her şey değişmiştir. Eski güzel günler hatıra bile gelemez.

Hızlı nüfus artışı, çarpık kentleşme ve teknoloji bütün yaşanan o en unutulmaz sanılan, insanın içini titreten çocukluk hatıralarını ezip geçmiştir.

Küba Hayat

Bundan altı yıl önce Küba Turuna çıktığımda insanların hatıralarının hiç kaybolmayacağı bir bölgeye geldiğimi hemen anlamıştım.

Ne yeni bir bina, ne son model bir araba ne de bir alışveriş çılgınlığı vardı. Evet insanlar yoksuldular ama bu yoksulluk geçmişlerini korumalarına yardımcı olmuş, onlara değerlerini kaybetme iznini vermemişti. Düşünüyor musunuz ben çocukken babamın önce 52 model daha sonra 57 model bir Chevrolet arabası vardı. Ben o arabaları tam 55 sene sonra Havana’da gördüm.

Kendi ülkemde yaşayamadığım hatırayı ülkemden binlerce kilometre uzakta başka bir ülkede yaşadım. Sokaklar neredeyse boştu.

Küba Yaşam

İnsanlar gülüyorlardı. Bırakın gülmeyi birbirini tanıyan iki kişi uzaktan göz temasına girdiklerinde dans etmeye başlıyorlardı. Bizi gezdiren rehber ucuza 1 kilo kuru fasulye bulduğu için mutluluğunu bizimle paylaşıyordu. Unutmayın ki Küba’da çalışan insanın aylık kazancı 20 Amerikan Doları. Günde 1 dolardan daha az. Ama ben en mutlu insanları Küba’da gördüm.

Küba

Küba artık dünyaya açılıyor. Maalesef bir kaç sene sonra bu anlattıklarımı görmek çok zor olacak. Gelir artacak ve dert başlayacak.

Bunlar olmadan bir an önce gidin ve Küba’yı görün.

Hoşça kalın. Behçet Demircan / Connection Tour.